Front wschodni

Po kapitulacji Francji rozpoczęły się niemieckie przygotowania do realizacji planu Barbarossa, czyli inwazji na Związek Radziecki. Niemcy zgromadzili na wschodzie ponad 4.500.000 żołnierzy, ok. 3.600 czołgów oraz blisko 3.000 samolotów. Te siły podzielono na 3 grupy armii: Grupę Armii "Północ" (jej zadaniem było zajęcie republik bałtyckich oraz zdobycie Leningradu), Grupę Armii "Środek" (zdobycie Mińska, Smoleńska i Moskwy) i Grupę Armii "Południe" (zajęcie terytorium Ukrainy, zdobycie Stalingradu, ofensywa na Kaukaz).

Plany niemieckiego ataku

Armia Czerwona liczyła 5.400.000 żołnierzy. Posiadała blisko 23.000 czołgów. Jednak na zachodniej granicy znajdowało się tylko 2.900.000 żołnierzy oraz ok. 12.000 czołgów. Armia Czerwona, mimo swej liczebności, nie była przygotowana do wojny. Była źle dowodzona w wyniku przeprowadzonej przez Stalina czystki wśród oficerów. Ponadto duża część czołgów była niesprawna i nie nadawała się do walki.

Agenci sowieckiego wywiadu ostrzegali Stalina, donosząc mu o koncentrującej się przy granicy armii niemieckiej. Ten nie podjął jednak żadnych działań sądząc, że Hitler nie odważy się prowadzić wojny na dwa fronty i najpierw zechce pokonać Wielką Brytanię. Ponadto, aż do rozpoczęcia inwazji do Niemiec dostarczano ogromne ilości towarów (np. zboże, metale, produkty naftowe) z ZSRR.

Czytaj dalej o przebiegu działań na froncie w latach: 1941-1943, 1944-1945.
















<< Walki w Afryce Front wschodni 1941-1943 r. >>


© Marcin Białkowski 2009-2011.            Wszelkie prawa do tekstu zastrzeżone.            Kontakt: bialkowski88@wp.pl