Wojna na Pacyfiku

Od 1937 r. trwała wojna japońsko-chińska. Japończycy początkowo odnosili sukcesy i zajęli dużą część chińskiego terytorium, lecz później zostali powstrzymani i nie posuwali się już tak szybko do przodu. Jednak ich plany sięgały o wiele dalej. Zamierzali zająć m.in. Filipiny oraz Brytyjskie i Holenderskie kolonie na Pacyfiku. Po wybuchu wojny w Europie zostało to ułatwione. Gdy skapitulowała Francja, rząd Vichy zgodził się na przemarsz japońskich wojsk przez terytorium Indochin (kolonii francuskiej). Dzięki temu Japonia poszerzyła swoje wpływy w Azji. Ogromne zagrożenie stanowili dla nich Amerykanie ze swoją potężną flotą Pacyfiku stacjonującą w bazie morskiej w Pearl Harbor. Japończycy uważali, że wystarczy zadać potężny cios US Navy, a Amerykanie poddadzą się i dadzą im wolną rękę na Pacyfiku.

Japoński atak na Pearl Harbor

7 grudnia 1941 r. Japończycy rozpoczęli nalot na okręty znajdujące się w Pearl Harbor. W bazie nie było jednak jego głównego celu - amerykańskich lotniskowców. Atak był kompletnym zaskoczeniem dla Amerykanów. Zniszczonych zostało m.in. 5 pancerników i 2 niszczyciele, uszkodzeniu uległy 3 pancerniki, 3 krążowniki i 1 niszczyciel. Ponadto Japończycy zniszczyli wiele wrogich samolotów.

Po ataku na Pearl Harbor Japończycy rozpoczęli wysadzanie desantów m. in. na wyspie Wake, Guam i na Filipinach. Zaskoczeni i nieprzygotowani Amerykanie nie potrafili stawić większego oporu wobec przeważających sił nieprzyjaciela.

10 grudnia doszło do bitwy pod Kuantan, gdzie brytyjskie okręty "Repulse" i "Prince of Wales" eskortowane przez cztery niszczyciele zostały zaatakowane przez japońskie bombowce. Nieposiadające osłony lotniczej okręty zostały zatopione. Dzięki zwycięstwu Japończycy mogli bez przeszkód realizować swoje plany w Azji południowo-wschodniej. 25 grudnia Japończycy zdobyli Hong-Hong, a w lutym Singapur. Następnie zaatakowali holenderskie posiadłości na Pacyfiku. Zaczęli zagrażać również brytyjskim Indiom zdobywając kolejne tereny w Birmie.

Zbombardowany USS "Yorktown" podczas bitwy o Midway

3 czerwca 1942 r. rozpoczęła się powietrzno-morskia bitwa o Midway, która była punktem zwrotnym w całej wojnie. Amerykanie odnieśli tam zwycięstwo, niszcząc 4 japońskie lotniskowce i 1 krążownik, tracąc tylko 1 lotniskowiec i 1 niszczyciel. Po tym starciu alianci przejęli inicjatywę, której nie wypuścili już z rąk do końca wojny.

Pierwszym celem kontratakujących Amerykanów były Wyspy Salomona, a szczególnie wyspa Guadalcanal. Po sukcesach tam odniesionych alianci uderzyli na środkowy Pacyfik. Po zaciętych walkach o wyspy Marshalla i Gilberta sprzymierzeni rozpoczęli przygotowania do inwazji na Saipan, którą rozpoczęto 15 czerwca.

Japończycy chcąc powstrzymać atakujących zaatakowali flotę inwazyjną (bitwa na morzu Filipińskim), jednak nie udało im się osiągnąć celu. Tymczasem Amerykanie po zaciętych bojach zdobyli jeszcze Guam i Tinian. Dzięki temu alianci mogli rozpocząć wyzwalanie Filipin. 17 października amerykanie wylądowali na wyspie Leyte na Filipinach. 23-25 października trwała bitwa w zatoce Leyte. Było to największe powietrzno-morskie starcie w historii. Zakończyło się ono zwycięstwem Amerykanów i ostatecznym pokonaniem japońskiej floty.

Amerykanie lądujący na Okinawie

Po licznych walkach udało się w końcu całkowicie wyzwolić Filipiny, a Amerykanie byli coraz bliżej ostatecznego ataku na macierzyste wyspy japońskie. Wcześniej musieli jednak zdobyć Iwo-jimę i Okinawę - wyspy znajdujące się bardzo blisko Japonii. Udało im się to, lecz ponieśli w walkach gromne straty.

Tymczasem w Południowej Azji Japończycy po początkowych sukcesach, zostali wypchnięci z terytorium Birmy przez siły aliantów. Następnie, po kolejnych ofensywach wojsk sprzymierzonych, wojska japońskie walczące w Azji Południowo-Wschodniej skapitulowały 12 września 1945 w Singapurze.

Grzyb atomowy nad Hiroszimą

Chociaż Japonia nie miała już szans na wygranie wojny, stawiała zaciekły opór powodując duże straty wśród wroga. Widząc to, Amerykanie postanowili zrezygnować z planów inwazyjnych i zrzucić bomby atomowe na japońskie miasta, sądząc, że zmusi to nieprzyjaciela do kapitulacji i oszczędzi życie amerykańskim żołnierzom. 6 sierpnia 1945 r. superforteca B-29, startująca z wyspy Tinian, zrzuciła taką bombę na Hiroszimę, a 3 dni później na Nagasaki. Ataki te spowodowały wiele ofiar, lecz prawdopodobnie (włączając ludzi którzy umarli na choroby popromienne) było ich mniej niż szacunkowe straty po ewentualnej inwazji wojsk amerykańskich na Japonię. Tego samego dnia Armia Czerwona rozpoczęła ofensywę na kontrolowaną przez Japończyków Mandżurię, południowy Sachalin i Wyspy Kurylskie. Cesarz japoński obawiając się kolejnych amerykańskich bomb atomowych zdecydował się na kapitulację przed aliantami, którą podpisano 2 września 1945 r. Wojna na Pacyfiku zakończyła się.


<< Front wschodni w 1944-1945 r. Kampania włoska >>
© Marcin Białkowski 2009-2011.            Wszelkie prawa do tekstu zastrzeżone.            Kontakt: bialkowski88@wp.pl